بررسی سهم عادلانه عوامل تولید از درآمد حاصل از تولید و تدوین شاخصهایی جهت سنجش آن، یکی از مهمترین بحثهای علم اقتصاد و مورد تأکید سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی است. این امر مستلزم پیمودن مراحل چهارگانه تبیین مفهومی عدالت، شناخت استحقاق عوامل تولید، استخراج معیارهای عدالت و در نهایت طراحی شاخصها میباشد. غالب مطالعات صورت گرفته با نگاه اسلامی، فاقد جامعیت و نظاممندی بوده و هیچکدام شاخصی را در این زمینه ارائه نمیکنند. نوشتار حاضر با استفاده از روش تحلیلی ـ توصیفی، این فرضیه را مطرح میکند که از دیدگاه اسلام، عدالت در سهمبری عوامل تولید، مستلزم تفکیک میان عوامل تولیدی است که حق آنها به عین محصول تولیدی تعلق میگیرد؛ در حالیکه معیار عدالت در سهمبری عوامل تولید در این دسته از عوامل، اعطای عین محصول تولیدی به آنها میباشد، سهم سایر عوامل (که حقی در عین محصول تولیدشده ندارند)، در قالب اجرت و سهم بازاری میباشد. در ادامه عنوان شده که اجرت و سهم بازاری، زمانی عادلانه است که معیارهای عدالت در دو سطح بازار و اقتصاد وجود داشته باشند. در طراحی شاخص عدالت در سهمبری عوامل تولید، با رعایت همین تقسیمبندی به ارائه سنجههایی در هر بخش پرداخته شده و در نهایت با تجمیع سنجهها، شاخص عدالت در سهمبری عوامل تولید ارائه شده است.
