انجمن اقتصاد اسلامی حوزه علمیه
نویسندگان محترم هنگام ارسال مقاله نکات ذیل را در نظر داشته باشند
- فایل های مقاله را بدون نام و مشخصات نویسندگان بارگذاری نمایید. مقالاتی که نام و مشخصات نویسندگان در آن ذکر شده است، برای انجام اصلاحات به نویسنده عودت داده خواهد شد.
راهنمای تنظیم و ارسال مقالات
لطفاً به هنگام تنظیم و ارسال مقالات به موارد زیر توجه فرمایید:
أ) برای کتاب: نام خانوادگی، نام نویسنده؛ نام کتاب؛ نام مترجم؛ شماره جلد، نوبت چاپ، محل انتشار: ناشر، سال انتشار.
ب) برای مقاله: نام خانوادگی، نام نویسنده؛ «عنوان مقاله»؛ عنوان مجموعه (مجله)، شماره مجله، سال انتشار.
تذکر: فصلنامه در تلخیص و ویرایش مقالات و مطالب آزاد است.
صفحه اول مقاله
1. عنوان فارسی مقاله: با قلم B Nazanin اندازه 14 Bold نوشته شود و باید حداقل 5 و حداکثر 15 کلمه، و شامل متغیرهای اصلی پژوهش، جامع، مانع، جذاب، کوتاه و گویا باشد و به طور خلاصه مضمون اصلی، متغیرها یا مسائل نظری مورد پژوهش و رابطۀ بین آنها را نشان دهد.
2. مشخصات نویسندگان به فارسی: زیر عنوان فارسی مقاله، نام و نام خانوادگی مسئول و دیگر نویسندگان، به ترتیب با قلم B Nazanin اندازه 10 Bold.
- مرتبه علمی و نام دانشگاه همراه با شماره تماس و پست الکترونیکی (Email)، آنها در اندازه 10B Nazanin در پاورقی نوشته و تاریخ ارسال مقاله قید میشود.
3. چکیدهها: به دو زبان فارسی و انگلیسی، حداقل دارای 150 و حداکثر 200 کلمه، شامل تشریح موضوع، هدف، روش و یافتهها باشد. لازم است هر یک از چکیدههای فارسی و انگلیسی، در صفحۀ جداگانهای در یک پاراگراف نگاشته و در چارچوبی که در زیر میآید، تنظیم شود.
- کلمه چکیده با اندازه 12 B Nazanin و به صورت Bold باشد.
- متن چکیده فارسی با اندازه 11 B Nazanin و فاصله خطوط به صورت single باشد.
- در متن چکیده فارسی از به کاربردن کلمات انگلیسی و تا جایی که امکان دارد از نماد پرانتز () استفاده نشود.
- در متن چکیده فارسی و علاوهبراین متن مقاله از به کار بردن افعال اول شخص جداً خودداری شود.
4. کلیدواژهها: شامل 5 واژه از متغیرهای اصلی پژوهش و به ترتیب حروف الفبا در پایان چکیده ارائه و به صورت ایتالیک تنظیم شود. واژهی "کلیدواژه" Bold باشد.
5. طبقهبندی JEL: این قسمت ضروری است و حداقل دو و حداکثر چهار طبقهبندی را ارائه کند و به صورت ایتالیک تنظیم شود. واژهی "طبقهبندی JEL" Bold باشد.
صفحه دوم مقاله
6. عنوان لاتین مقاله: عنوان انگلیسی با قلم Times New Roman اندازه 13 Bold و باید دقیقاً مطابق با عنوان فارسی تنظیم شود.
7. مشخصات نویسندگان به انگلیسی:زیر عنوان انگلیسی مقاله، نام و نام خانوادگی نویسنده مسئول و دیگر نویسندگان به ترتیب به زبان انگلیسی با قلم Times New Roman اندازه 10 Bold
- مرتبه علمی و نام دانشگاه و ایمیل آدرس آنها در اندازه 10 Times New Roman در پاورقی نوشته شود.
8. چکیده انگلیسی: با قلم Times New Roman اندازه 11 و لازم است دقیقاً مطابق با عنوان فارسی و صرفا در چارچوب و عنوان واژههای زیر تنظیم شود.
- کلمه Abstract با اندازه 12Times New Roman و به صورت Bold باشد.
- متن چکیده انگلیسی با اندازه 11Times New Roman و فاصله خطوط به صورت single باشد.
- در متن چکیده انگلیسی تا جایی که امکان دارد از نماد پرانتز () استفاده نشود.
9. در پایان چکیده انگلیسی Key words و JEL Classification ارائه شود و به مانند دستور العمل فارسی تنظیم شوند.
صفحههای سوم تا آخر مقاله
- صفحه سوم با شماره 1 از مقدمه شروع میشود و تا آخر مقاله شماره به بخشهای اصلی تعلق میگیرد. اگر نیاز به زیربخش بود، مثلاٌ به صورت 2-1 ارائه شود. بخشها با اندازه 12 BNazaninو Bold و زیربخشها با اندازه 11 BNazanin و Bold باشد.
- تمام متن اصلی مقاله در اندازه 13B Nazanin و فاصله خطوط به صورت multiple 1.2 باید منظور شود.
- کل متن مقاله از 20 صفحه و 6000 کلمه بیشتر نباشد.
- حاشیههای صفحات به صورت 6، 4/5، 4/5 و 4/5 سانتیمتر به ترتیب برای بالا، پایین، راست و چپ باشد.
- در مقدمه موارد الف) تشریح ابعاد، حدود، جنبههای مجهول، مبهم و بیان مسأله؛ ب) پیشینه پژوهش؛ ج) اهمیت و ضرورت انجام پژوهش؛ د) هدف/های پژوهش و ه) سؤال/ها یا فرضیه/های پژوهش رعایت شود. در پایان نیز سازماندهی مقاله بیان میشود.
- اسم نویسندگان خارجی و کلمات مهم برای اولین بار در پانویس صفحات ارائه شود.
- بخش 2 تحت عنوان ادبیات نظری و پیشینه پژوهش باید شامل آخرین دستاوردهای علمی در آن زمینه باشد. در ابتدا مباحث نظری و سپس پیشینه پژوهش ارائه شود که میتواند به صورت زیربخش 2-1 یا 2-2 ارائه شود.
- لازم است شمارههای جداول و نمودارها دارای نظم و ترتیب باشد. تمامی شکلها و جدولها باید به ترتیب ظهور در مقاله شمارهگذاری شوند. تمام جدولها و شکلها باید عنوان داشته باشد که با اندازه 11BNazanin و Bold باشد و عنوان شکل در زیر و عنوان جدول در بالای آن به صورت وسط چین ارائه شود. اگر شکلی از مرجعی نقل شده باشد، لازم است مرجع آن در زیر شکل با اندازه 10 BNazaninآورده و اگر از نتایج پژوهش است، از "یافتههای پژوهش" استفاده شود. قابل ذکر است که شمارهگذاری جداول، اشکال، نمودارها و... مستقل از همدیگر صورت میگیرد. مطالب داخل جدولها با اندازه 11BNazanin و به صورت وسط چین ارائه شود. فاصله خطوط برای مطالب در جدولها به صورت Single باشد. محورهای شکلها با اعداد فارسی باشد و واحد آن ارائه شود.
- تمام اعداد در متن و در داخل جدولها به صورت فارسی، تا دو یا سه رقم اعشار و برای ممیز هم از / استفاده شود.
- فرمولها نیز به ترتیبی که ظاهر میشوند مانند جدولها و شکلها، شمارهگذاری گردد. برای شمارهگذاری تمام روابط و فرمولها از ابتدا تا انتها به ترتیب دارای شماره 1 و2 و... خواهد بود. ابزار Equation Editor برای نوشتن روابط ریاضی از کارآیی بسیار بالایی برخوردار است. تمامی نمادهای مورد نیاز در این ابزار پیشبینی شدهاند.
- به هیچ وجه نتایج کامپیوتری در متن اصلی ارائه نشود و در صورت لزوم در پیوست آورده شوند.
- نتایج تخمینی در قالب یک جدول باشد و به صورت فرمولی و کپی شده از نرم افزار نباشد.
- بخش آخر تحت عنوان نتیجهگیری و پیشنهادات سیاستی است که نکات مهم در مطالعه انجام شده، به طور خلاصه مرور شده و نتایج برگرفته از آن توضیح داده میشود. سهم علمی مقاله (Contribution) باید در بخش نتیجه مورد تصریح واقع شود. عین مطالب چکیده در این بخش آورده نشود. بخش نتیجه باید به کاربردهای سیاستی پژوهش انجام شده اشاره کند، نکات مبهم و قابل پژوهش جدید را مطرح کند یا گسترش موضوع بحث را به زمینههای دیگر پیشنهاد دهد.
- در بخش ضمائم، موضوعات مرتبط با متن مقاله که در یکی از گروههای الف) اثباتهای ریاضی یا عملیات ریاضی طولانی، ب) داده و اطلاعات نمونه(ها)ی مورد مطالعه (Case Study) چنانچه طولانی باشند، ج) نتایج کارهای دیگران چنانچه نیاز به تفصیل باشد، د) مجموعه تعاریف متغیرها و پارامترها، چنانچه طولانی بوده و در متن به انجام نرسیده باشد و ه) پرسشنامهها آورده شوند. متن با با اندازه 11 BNazaninو فاصله خطوط Single باشد. شمارهگذاری جدولها و معادلات به صورت ادامهی آخرین شماره مربوط در متن اصلی است.
قواعد نوشتاری
- شیوایی و رسایی نوشتار در گرو سادهنویسی است. بهتر است تلاش شود از جملات رسا، گویا و در حد امکان کوتاه استفاده شود. جداسازی اجزای مختلف متن با استفاده از بندبندی نیز کمک زیادی به روانی و سادگی فهم مطلب میکند. بند () های طولانی نیز مانند جملات طولانی خسته کننده بوده، خواننده را سردرگم میکند. یک بند نمیتواند بیش از 5 تا 7 سطر را به خود اختصاص دهد. تا جای ممکن از بکارگیری کلمات «میباشد»، «گردید»، «بوده باشد» و مانند آنها که تکلفآور، غلط مصطلح و یا غیرشیوا هستند، اجتناب شود. کلمات روان و ساده مانند «است» و «شد» میتوانند اغلب مفاهیم را به راحتی منتقل کنند. استفاده از کلمات دشوار و غیر معمول چنانچه دلیل توجیهی روشنی نداشته باشند، موجب پیچیدهشدن و ایجاد اشکال در فهم خواننده خواهند شد.
- درحد امکان سعی شود برای کلمات غیرفارسی از معادلهای فارسی استفاده شود، به ویژه در مواردی که معادل فارسی مصطلح و مفهوم است. برای مثال استفاده از ترکیب «لذا» به جای «از این رو» یا «به همین دلیل» توجیهی ندارد. همینطور، عبارت «در جهت» نمیتواند جایگزین خوبی برای کلمه روانی مثل «برای» باشد.
- برای لغات فنی نیز تا آنجا که ممکن است همین الگو پیاده شود. در این گونه موارد چنانچه احتمال عدم آشنایی خواننده با معادل فارسی وجود داشته یا اصطلاح غیرفارسی معمولتر است، لازم است در اولین کاربرد کلمه فارسی منشأ غیرفارسی آن به صورت پینوشت.
- اگر ناچار باید کلمات انگلیسی در لابلای جملات گنجانده شوند، باید فاصله کافی بین آنها و کلمات فارسی در نظر گرفته شود. چنانچه در مقاله از اختصارات (Abbreviation) استفاده شود، لازم است در اولین استفاده تفصیل آن خلاصهنویسی به صورت پینوشت آورده شود. چنانچه مختصرنویسی در چکیده آورده میشود، تعریف آن باید در همان چکیده و بدون فاصله ذکر شود.
- درکاربرد هلالین باید توجه شود که عبارت داخل آن برای توضیحی است که از اجزای جمله محسوب نشده، درصورت حذف خللی به آن وارد نمیشود. در مقابل، گیومه برای برجسته کردن جزئی از جمله بکار میرود.
- هلالین و قلابها [Brackets]، ابروها {Accolades} و گیومهها «Quotations» باید به کلمات داخل خود متصل بوده و از کلمات قبل و بعد از بیرون آن به اندازه یک حرف فاصله داشته باشند. خطوط تیره (Hyphen) همواره از کلمات قبل و بعد خود یک حرف فاصله داشته باشند، مگر آنکه قبل یا بعد آنها عدد باشد که باید به آن بچسبند.
- دقت شود که تمام نقاط آخر جملات، دونقطه، ویرگول (کاما) و ویرگول نقطه، باید به کلمه قبل از خود بچسبند و از کلمه بعدی فقط یک حرف فاصله بگیرند. ویرگول میتواند اجزای یک جمله را در جایی که نیاز به مکث هست، ازهم جدا کند؛ حال آنکه ویرگول نقطه برای جداسازی دو جمله که با هم ارتباط معنایی دارند، بکار میرود. برای افزایش خوانایی متن، درصورت لزوم، از علامتِ کسره و حرف «ی» بعد از «های غیر ملفوظ» یا «ة»، به ویژه وقتی تتابع اضافات ضروری است، استفاده شود.
- نقطه، کاما، نقطه کاما و علامت سؤال به آخرین حرف میچسبد و بعد از آن یک فاصله زده میشود. علامت پرانتز "(" از آخرین حرف استفاده شده یک فاصله میگیرد ولی در داخل دو هلال پرانتز فاصله استفاده نمیشود. مثل: (دانشکده).
- درستی نوشتار براساس قواعد املای فارسی ضروری است. در اینجا به عنوان مواردی که اشتباه در آن زیاد اتفاق میافتد، به چند مورد اشاره میشود. لازم است با مراجعه به کتابهای موجود در این زمینه، به این موضوع دقت کافی مبذول شود. در افعال مضارع و ماضی استمراری که با «می» شروع میشوند، دقت شود که در عین جدا نوشتن، از جزء دیگر فعل جدا نیفتد. برای این منظور باید از «نیمفاصله» استفاده شود. همین طور، در نوشتن «ها»ی جمع، آن را از کلمه جمع بسته شده جدا مینویسیم؛ مگر در کلمات فارسی تک هجایی مانند «آنها» که از شیوه متصلنویسی استفاده میشود. بهتر است همواره حرف اضافه «به» از کلمه بعدی خود جدا نوشته شود، مگر آنکه این حرف جزء یک فعل یا صفت یا قید باشد؛ مانند: «بکاربستن»، «بجا» و «بندرت». کلمات فارسی یا لاتین نباید با قواعد عربی جمع بسته شوند؛ پس «پیشنهادها» صحیح و «پیشنهادات» اشتباه است.
- در مورد کلمات حاوی همزه قواعدی وجود دارد که در این مقاله نمیگنجد، اما برای نمونه به املای کلمات «مسأله»، «مسؤول» و «منشأ» دقت شود. همچنین، همزه در انتهای کلماتی که به الف ختم میشوند، نوشته نمیشود و درصورت اضافه شدن به کلمه بعدی از «ی» استفاده میشود: «القا شده»، «بالایی» و «اجرای برنامه». قاعده کلی جدا نویسی است مگر در موارد استثنایی و مشخص شده.